Sockeye zalm

Wilde zalm of gekweekte zalm

Op het keto dieet probeer je ervoor te zorgen dat je voldoende Omega 3 vetzuren in verhouding tot Omega 6 vetzuren via je voeding binnenkrijgt. Één van de redenen hiervoor is dat Omega 3 vetzuren helpen met het tegengaan van chronische ontstekingen en veel ziekten, zoals hersenaandoeningen, kanker, diabetes type 2, beginnen als chronische ontstekingen. Hier kan je daar meer over lezen.

krill

Vette vis die de kans heeft gehad om vooral algen en schelpdiertjes (krill) te eten, bevat veel Omega 3 vetzuren en bovendien de sterke anti-oxidant astaxanthine. Deze combinatie is waarschijnlijk één van de redenen dat het regelmatig eten van vette vis zoveel gezondheidsvoordelen heeft. Astaxanthine zorgt ervoor dat de vis een mooie roze kleur krijgt. Hoe meer astaxanthine de vis gedurende zijn leven eet, des te donkerder het vlees van de vis wordt. Dit is waarom sommige zalm lichtroze is en andere zalm donkerrood. 

Wilde of gekweekte zalm

Wilde zalm bevat veel meer astaxanthine dan gekweekte zalm. Vooral wilde Sockeye zalm: 100 gram wilde Sockeye zalm levert maar liefst 4,5 gram astaxanthine. Dit is 4x zoveel als de hoeveelheid in gekweekte zalm.

Dit is niet het enige verschil. De bron van de astaxanthine in wilde zalm zijn micro-algen. Deze micro algen worden gegeten door krill en garnalen, die op hun beurt worden gegeten door de zalm.

Gekweekte zalm krijgt visvoer met daaraan toegevoegde astaxanthine. Deze astaxanthine wordt vaak via een synthetisch proces gemaakt uit aardolie. Synthetische astaxanthine geeft zalm een mooie roze kleur en is veel goedkoper. Het veel duurdere natuurlijke astaxanthine wordt meestal gebruikt voor supplementen voor mensen en dus niet voor gekweekte vis. Hier kan je daar meer over lezen (in het Engels).

Kwekerijen

gekweekte zalm

Om zalm betaalbaar te maken en er toch veel winst op te kunnen maken wordt zalm in heel grote kwekerijen gekweekt. De zalm zit met tienduizenden tegelijk in grote netkooien in open zee voor de kust.  De vis is gestresst, leeft dicht op elkaar en heeft vaak last van parasieten, zoals zeeluis, en van allerlei ziektes. De vis wordt daarom met pesticiden tegen de zeeluis en anti-biotica tegen ziektes behandeld.

In 2010 is de Aquaculture Stewardship Council opgericht en deze organisatie checkt dat gecertificeerde zalm (ASC op de verpakking) komt van zalmkwekerijen die milieu verantwoord te werk gaan, bovendien controleren ze op zeeluisniveau, dat de vissen genoeg ruimte hebben om in te zwemmen en ze promoten het gebruik van niet-medicinale oplossingen in plaats van antibiotica. Dit klinkt natuurlijk goed, maar er is wel een keerzijde.

In een ASC gecertificeerde kwekerij zal de zalm slechts beperkt last hebben van zeeluizen (goed!), krijgt de zalm geen antibiotica (goed!) en krijgen de vissen voer dat voor een groot deel uit plantaardige bronnen wordt gemaakt zodat de zeebodem onder en rond de bassins niet verontreinigd.  Dit betekent echter dat deze zalm veel minder Omega 3 vetzuren bevat, vooral vergeleken met wilde zalm, en dat is niet goed.

De belangrijkste reden waarom het voedingsadvies is om minimaal één keer per week vette vis, zoals zalm, te eten, is om op die manier voldoende Omega 3 vetzuren binnen te krijgen. In gekweekte zalm zijn de omega-3-niveaus afhankelijk van het soort voer dat de zalm te eten krijgt.

Hier kan je lezen wat de zalm in Noorse kwekerijen te eten krijgt. Dit voer is 70% plantaardig, terwijl zalm een carnivoor is. Visvoer met minder vismeel erin en meer eiwitten afkomstig van granen en oliehoudende zaden, zoals sojabonen, resulteert in zalm met minder Omega 3 vetzuren en meer Omega 6 vetzuren. Dan kan je dus net zo goed geen zalm eten. Dat vervuilt nog veel minder.

Wilde zalm is duur en moeilijk verkrijgbaar

wilde zalm

Wilde zalm is een goede bron van Omega 3 vetzuren en natuurlijke oxidanten zoals astaxanthine. Het heeft veel minder last van zeeluis en wordt natuurlijk niet met pesticides of anti-biotica behandeld. Wilde zalm is dus een totaal ander product met heel andere gezondheidsvoordelen dan gekweekte zalm

Je kan wilde zalm herkennen aan het feit dat het steviger vlees heeft. Wilde zalm heeft meer spieren omdat het veel en ver moet zwemmen en het de kans krijgt om tegen de stroom in te zwemmen en te springen. Gekweekte zalm is slapper en papperiger. De kleur zegt vaak niet veel, omdat gekweekte vis kleurstof in de vorm van meestal synthetische astaxanthine krijgt.

Als je zalm koopt vanwege de Omega 3 vetzuren kies dan voor wilde Pacifische zalm uit Alaska. Er zijn 5 soorten wilde zalm verkrijgbaar:

  • Sockeye
  • King
  • Keta (ook Chum genoemd)
  • Pink
  • Coho

Het gebied waar deze wilde zalm gevangen wordt, behoort tot de best beheerde visserijgronden van de wereld. Daarom mag er uitsluitend in de maanden juni tot september en alleen op door de overheid vastgestelde tijden wilde zalm gevangen worden. Alle zalm uit Alaska is gecertificeerd met het MSC-keurmerk voor duurzame visserij.

Vooral dieprode Sockeye zalm is heel populair, heel lekker, maar ook heel duur. Een veel goedkoper en gezond alternatief is Pink. Pink zalm (roze zalm) wordt hoofdzakelijk in blik verkocht en is heel betaalbaar en toch een goede bron van Omega 3 vetzuren. Heel lekker als je een maaltijdsalade met zalm wilt maken, maar je kan het natuurlijk ook prima aan je roerei toevoegen. Dirk verkoopt bijvoorbeeld Great Ocean Roze zalm, voor een fractie van de prijs van gerookte sockeye.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: De content van dit website heeft copyright bescherming.

mEER INFORMATIE & EXCLUSIEVE KORTINGEN

Abonneer je nu op de gratis
Wekelijkse Keto Update.

mEER INFORMATIE & EXCLUSIEVE KORTINGEN

Abonneer je nu op de gratis
Wekelijkse Keto Update.